Ulrike Ottinger กับผม


Ulrike Ottinger มาเยือน CalArts ครับ
Ottinger เป็นหนึ่งในศิลปินที่มาเยือนโรงเรียน พอดีผมได้ใจกล้าไปเสนอหน้าถ่ายรูปกับเธอมา เลยขอเอามาอวดซักหน่อย เพราะเห็นว่า เธอเป็นที่รู้จักกันในหมู่นักดูหนังคนไทยหลายคน จากการที่เคยไปเยือนเมืองไทยเมื่อซักสองสามปีที่แล้ว
ลองอ่านเพิ่มเติมเกี่ยวกับเธอเป็นภาษาไทย ได้ที่นี่ ครับ
ตอนที่เมืองไทย ผมได้ดูเรื่อง Dorian Gray in the Mirror of the Yellow Press ไป มาครั้งนี้ ได้ดูเพิ่มอีกสองเรื่อง คือ Ticket of No Return กับ Johanna D’Arc of Mongolia ซึ่งก็บ้าทุกเรื่อง
เธอเปิด workshop ให้กับนักเรียนด้วย เสียดายผมไม่สามารถลงเรียนได้ เพราะเวลาไม่เอื้ออำนวย แต่ตอนฟังบรรยาย เธอคุยสนุกดีนะ
8 Comments »
RSS feed for comments on this post. TrackBack URI
แวะมากรีี๊๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
ตอนที่เธอมาเยือนเมืองไทยเมื่อสองสามปีที่แล้ว
เต๋อเคยต้องพาคุณป้า ออติงเจอร์ ไปขึ้นเรือแถวท่าช้าง เพราะเธออยากไปดูโลเคชั่นถ่ายหนังแถวอยุธยา (????) 55
แต่เจรจาไปมากับคนขับเรือ ปรากฎว่า คุณป้าบอกว่า แพงไปไม่เอา
ทำให้ข้าพเจ้าต้องพาคุณป้ากลับโรงแรม แล้วสุดท้ายคุณป้าก็ไปกับรถตู้โรงแรมแทน (ซึ่งก็ดีกว่านั่นแหละ เพราะคุณป้าแกจะไปกับเพื่อนแก ซึ่งอายุอานามก็พอๆกัน)
คุณป้าแกใจดีมาก เหมือนคุณป้าวัยเกษียณทั่วๆไป ไม่มีรัศมีความโหดร้าย (เหมือนหนังป้า)เลย
เจอผู้กำกับใหญ่ระดับโลก แต่ใจดี แถมมีอีโก้น้อยกว่าชื่อเสียง แบบนี้แล้วรู้สึกดีมากเลยครับ
ป้าแกใจดีมากจริงๆ ตอนเราไปขอถ่ายรูป
บอกป้าแกว่า ตอนนั้นเคยเจอแกที่เมืองไทยด้วย
แกก็บอกว่า อ้อเหรอ ดีอกดีใจเหมือนเจอลูกหลาน
(แกจำไม่ได้หรอก)
ว้าวๆ
เคยได้ดู ticket of no return เป็นประสบการณ์ที่น่าประทับใจครับ
กรี๊ด ชอบป้าแกมาก ดูหนังแกใน world film เหมือนกัน
ตอนนั้นขอลายเซ็นแกมา ยังเก้บไว้อยู่เลย
ticket of no return ตลกดีครับ wayakon
ดีใจที่ชอบเหมือนกัน
mer ดูไปกี่เรื่องอ่ะตอนนั้น
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด
(กรี๊ดดังกว่าพี่ชายอีก !! ^o^)
นู๋ชอบป้าแกมากเลย ได้ดูหนังป้า
แกตอน world film 3 ค่ะ ดู
Ticket no return ,Freak
Orlando และ Twelve Chairs
ชอบมากทั้งสามเรืองเลย ^^ แร๊งงงงง
(55555+) ได้ใจมากมายเลย อยากดู
Johanna D’Arc of Mongolia
มากมายค่ะ แต่ตอนนั้นดูเรื่องอื่นเลย
ไม่ได้ดู เสียดาย ๆ ตอนนั้น ก็เห็น
คุณพี่เมอยืนคุยกะป้าแกอยู่ อยากคุยมั่ง
แต่ไม่กล้าอ่ะค่ะ (ด้วยความไร้เดียงสา
ยิ่งนัก) ได้แต่มองห่าง ๆ อย่างอิจฉาค่ะ
นี่… พี่โบ๊ทมาทำให้อิจฉาอีกแล้ว !!!~
น้อง Ry พี่ก็ไม่ได้คุยกับป้าแกมากนักหรอก แบบว่าไม่รู้จะพูดอะไร
ก็ได้แค่บอกว่าเคยเจอที่เมืองไทยนะ ประมาณว่าสร้างคอนเน็คชั่น
แล้วก็หน้าด้านขอถ่ายรูปซะเลย จากนั้นก็งงๆแล้วเนียนออกมา
เพราะป้าแกต้องไปทำโน้นทำนี่อีกเยอะ